GFSIS http://gfsis.org/ge Georgian Foundation For Strategic and International Studies - events. სამხრეთ კავკასიის უსაფრთხოების მეოთხე ფორუმი http://gfsis.org/ge/events/view/698 2017 წლის 20-21 აპრილს, თბილისში სასტუმრო "Holiday Inn"-ში, საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდის (რონდელის ფონდი) და სტრატეგიული პოლიტიკის ინსტიტუტის (STRATPOL, სლოვაკეთი) ერთობლივი ორგანიზებით სამხრეთ კავკასიის უსაფრთხოების მეოთხე ფორუმი გაიმართა. სამხრეთ კავკასიის უსაფრთხოების ფორუმი 2013 წლიდან არის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი სერთაშორისო უსაფრთხოების პლატფორმა სამხრეთ კავკასიაში, რომელიც აერთიანებს ექსპერტებს, გადაწყვეტილების მიმღებ პირებს, სამეცნიერო წრეების, კვლევითი ორგანიზაციებისა და მედიის წარმომადგენლებს სხვადასხვა რეგიონიდან, რათა ერთად განიხილონ ფართო რეგიონში მიმდინარე აქტუალური საკითხები. ფორუმის პირველ დღეს დამსწრე აუდიტორიას მისასალმებელი სიტყვით მიმართეს რონდელის ფონდის პრეზიდენტმა ეკატერინე მეტრეველმა და სტრატეგიული პოლიტიკის ინსტიტუტის დირექტორმა რიჩარდ ტურჩანმა. ღონისძიება ოფიციალურად გახსნა საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ბატონმა გიორგი კვირიკაშვილმა, რომელმაც ისაუბრა საქართველოს უსაფრთხოების საკითხებზე, რეგიონში არსებულ გამოწვევებზე და ხაზი გაუსვა კონფლიქტების მშვიდობიანი გზით მოგვარების მნიშვნელობას. ღონისძიების მეორე დღეს მოხსენებითი სიტყვით გამოვიდა საქართველოს საგარაო საქმეთა მინისტრი ბატონი მიხეილ ჯანელიძე. მან დამსწრე საზოგადოებას სიტყვით მიმართა და ვრცლად ისაუბრა საქართველოს უსაფრთხოების საკითხებზე, ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციაზე, რუსეთის ფედერაციის პოლიტიკიდან მომდინარე საფრთხეებსა და შავი ზღვის რეგიონის უსაფრთხოებაზე. ორდღიან ფორუმზე, რომელიც ჯამში რვა სესიისგან შედგებოდა, მომხსენებლებმა იმსჯელეს ისეთ საკითხებზე როგორიცაა: ბარაკ ობამას მმართველობის შემდგომი პერიოდი - რა შეიცვალა ევროპული უსაფრთხოებისთვის; უსაფრთხოების საკითხი შავი ზღვის რეგიონში - სამხრეთ კავკასიაში არსებული კონფლიქტები; ევროინტეგრაციისაკენ სწრაფვა; რუსეთი და მისგან მომდინარე საფრთხეები; ინფორმაციის უსაფრთხოება და ა.შ. სამხრეთ კავკასიის უსაფრთხოების მეოთხე ფორუმის სტრატეგიული მხარდამჭერი იყო ვიშეგრადის ფონდი (International Visegrad Fund), ხოლო პარტნიორებს შორის იყვნენ „Foreign Policy Council Ukrainian PRISM", „Regional Studies Centre (სომხეთი)" და „Open Ukraine Foundation." იხილეთ ფორუმის ამსახველი ვიდეო ბმულზე. Fri, 21 Apr 2017 0:00:00 GMT საჯარო დისკუსია „საქართველო-დიდი ბრიტანეტის 25-წლიანი დიპლომატიური ურთიერთობები - სამომავლო პერსპექტივები“ http://gfsis.org/ge/events/view/697 2017 წლის 13 აპრილს საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდში (რონდელის ფონდი) გაიმართა დისკუსია: „საქართველო-დიდი ბრიტანეტის 25 წლიანი დიპლომატიური ურთიერთობები - სამომავლო პერსპექტივები". დისკუსიის მთავარი მომხსენებელი იყო საქართველოში დიდი ბრიტანეთის სრულუფლებიანი და საგანგებო ელჩი ჯასტინ მანკენზი სმითი, ხოლო დისკუსიას ხელმძღვანელობდა რონდელის ფონდის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი და დიდ ბრიტანეთში საქართველოს ელჩი 2009-2013 წწ.-ში გიორგი ბადრიძე. დისკუსია ეძღვნებოდა საქართველოსა და დიდ ბრიტანეთს შორის არსებულ დიპლომატიურ ურთიერთობებს, რომელიც უკვე 25 წელს ითვლის. ბრიტანეთის ელჩმა ჯასტინ მაკენზი სმითმა ისტორიულ ჭრილში მიმოიხილა საქართველო-ბრიტანეთის ურთიერთობები, ასევე ხაზი გაუსვა ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში საქართველოს ინტეგრაციასთან დაკავშირებით ბრიტანეთის მუდმივ მხარდაჭერას და ქვეყნებს შორის ურთიერთობების კიდევ უფრო მეტად გაღრმავების პერსპექტივებზე ისაუბრა. დისკუსიას ესწრებოდნენ არასამთავრობო და სამთავრობო სექტორის, მედიისა და უმაღლესი სასწავლებლების წარმომადგენლები, დაისვა საინტერესო შეკითხვები და გაიმართა დისკუსია მომხსენებლებსა და აუდოტირიას შორის. იხილეთ დისკუსიის ამსახველი ვიდეო. Fri, 14 Apr 2017 0:00:00 GMT საპარლამენტო არჩევნები სომხეთში - მმართველი პარტიის ტრიუმფი http://gfsis.org/ge/events/view/693 ავტორი: გიორგი თურმანიძე 2017 წლის 2 აპრილს სომხეთში საპარლამენტო არჩევნები ჩატარდა. ეს იყო პირველი არჩევნები საკონსტიტუციო რეფორმის განხორციელების შემდეგ, რის საფუძველზეც, 2018 წლიდან სომხეთი საპრეზიდენტოდან საპარლამენტო მართვის მოდელზე გადავა. არჩევნების შედეგები განსაზღვრავს არა მარტო მომავალი პარლამენტისა და მთავრობის შემადგენლობას, არამედ ქვეყნის შემდგომი პრეზიდენტის ვინაობასაც, რადგან 2018 წელს, სერჟ სარქისიანის საპრეზიდენტო ვადის ამოწურვის შემდეგ, ახალ პრეზიდენტს უკვე პარლამენტი აირჩევს. „ბუნდოვანი" საარჩევნო სისტემა არჩევნები ახალი საარჩევნო სისტემის პირობებში ჩატარდა, რომელიც კომპლექსური და საკმაოდ ბუნდოვანია. მაგ., წინასწარ გაუგებარი იყო, თუ რამდენი დეპუტატი მოხვდებოდა პარლამენტში, მინიმუმ 101 დეპუტატის გარდა. ახალი საარჩევნო სისტემით დეპუტატები აირჩიეს, როგორც საერთო ეროვნული პარტიული სიებიდან, ასევე კანდიდატთა სიებიდან, რომლებიც პარტიებმა ყველა (სულ 13) საარჩევნო ოლქში წარადგინეს. ამ არჩევნების თავისებურება ის იყო, რომ კანდიდატებს არა მარტო კონკურენტი პარტიების წარმომადგენლებთან, არამედ საარჩევნო ოლქებში საკუთარი პარტიის წევრებთან კონკურენციაც უწევდათ. წინასაარჩევნო გარემო წინასაარჩევნო პროცესში პოლიტიკურ ნიადაგზე დაპირისპირების არაერთი ფაქტი დაფიქსირდა, როდესაც ფიზიკური დაზიანებები ძირითადად ოპოზიციურ პარტიებთან დაკავშირებულმა პირებმა მიიღეს. წინასაარჩევნო პროცესში ამომრჩევლების მოსყიდვის შესახებაც გაისმა ბრალდებები, მმართველი პარტია კი ხელისუფლების სასარგებლოდ საარჩევნო კამპანიის წარმოების მიზნით სკოლის დირექტორებზე ზეწოლაში დაადანაშაულეს. არჩევნების დღე 13 საარჩევნო ოლქში 2009 საარჩევნო უბანი იყო გახსნილი, სადაც 2 მლნ. 600 ათასამდე ამომრჩეველს შეეძლო ხმის მიცემა. საბოლოო მონაცემებით, ამომრჩეველთა აქტივობამ 60.1% შეადგინა. არჩევნებს არაერთი საერთაშორისო ორგანიზაცია აკვირდებოდა, მათ შორის, ეუთო და დსთ-ის საპარლამენტო ასამბლეა. საერთაშორისო ორგანიზაციების წინასწარი შეფასებით, საარჩევნო პროცესი საერთო ჯამში მშვიდად და ორგანიზებულად წარიმართა, თუმცა შეიმჩნეოდა, ძირითადად, მმართველი პარტიის მხრიდან, საარჩევნო პროცესში ჩარევის, ასევე ამომრჩევლის მოქრთამვისა და მედიის წარმომადგენლებზე ზეწოლის ფაქტები. ვინ რამდენი ხმა/მანდატი მიიღო გელაპის საერთაშორისო ასოციაციის სომხეთის წარმომადგენლობისა და რუსეთის საზოგადოებრივი აზრის კვლევის ცენტრის წინასაარჩევნოდ ჩატარებული გამოკითხვების მიხედვით, საარჩევნო ბარიერის გადალახვის შანსები რამდენიმე პოლიტიკურ სუბიექტს ჰქონდა, მათ შორის ორივე გამოკითხვა პირველ ადგილს „წარუკიანის საარჩევნო ბლოკს" უწინასწარმეტყველებდა, მას ცოტათი ჩამორჩებოდა მმართველი პარტია. საარჩევნო ბარიერის გადალახვის თვალსაზრისით წინასაარჩევნო პროგნოზები გამართლდა და არჩევნებში მონაწილე 9 პოლიტიკური სუბიექტიდან, საარჩევნო ბარიერი მხოლოდ 4-მა გადალახა. პარტიებისთვის საარჩევნო ბარიერი 5% იყო, საარჩევნო ბლოკებისთვის კი - 7%. საარჩევნო ბარიერი შემდეგმა პოლიტიკურმა სუბიექტებმა გადალახეს: სომხეთის რესპუბლიკურმა პარტიამ ხმების 49.15% მიიღო და შედეგად პარლამენტში 58 მანდატი ერგო, მათ შორის თითო-თითო მანდატი ასურული, ეზიდური და ქურთული უმცირესობის წარმომადგენლებმა მიიღეს. „წარუკიანის საარჩევნო ბლოკი" - 27.35% (31 მანდატი, მათ შორის ერთი რუსული უმცირესობის წარმომადგენელია). საარჩევნო ბლოკი „გასასვლელი" - 7.78% (9 მანდატი). სომხეთის რევოლუციური ფედერაცია - „დაშნაკცუტიუნი" - 6.58% (7 მანდატი). ახალ პარლამენტში 105 დეპუტატი იქნება წარმოდგენილი, მათ შორის 4 მანდატი ეროვნული უმცირესობების წარმომადგენლებმა გარანტირებულად მიიღებს. საარჩევნო ბარიერი ვერ გადალახეს: „სომხური აღორძინება" - 3.72% საარჩევნო ბლოკი „ოჰანიან-რაფი-ოსკანიან" - 2.07% სომხეთის ეროვნული კონგრესისა და სომხეთის სახალხო პარტიის საარჩევნო ბლოკი - 1.66% თავისუფალი დემოკრატები - 0.94% კომპარტია - 0.75% გამარჯვებულები სომხეთის რესპუბლიკური პარტია მმართველი პარტიის წარმატებას პარტიის სახეების პოზიტიურმა იმიჯმა შეუწყო ხელი. ამ მხრივ ორი პოლიტიკოსის გამორჩევა შეიძლება, ერთი „გაზპრომის" ყოფილი მაღალჩინოსანი, პრემიერ-მინისტრი (2016 წლის სექტემბრიდან) კარენ კარაპეტიანია და მეორე - სიის პირველი ნომერი, თავდაცვის მინისტრი ვიგენ სარქისიანი. კარაპეტიანი, წინასაარჩევნო გამოკითხვებით, ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული პოლიტიკოსი იყო, რომლის სახელიც რეფორმებთან არის დაკავშირებული. გარდა ამისა, პარტიის წარმატებას ხელი შეუწყო ადმინისტრაციულმა რესურსმა, რომელიც ტრადიციულად აქტიურად გამოიყენა ხელისუფლებამ. „წარუკიანის საარჩევნო ბლოკი" „წარუკიანის საარჩევნო ბლოკის" წარმატება, საარჩევნო ბლოკის მამოძრავებელი ძალის, პარტია „აყვავებული სომხეთის" ლიდერის, გაგიკ წარუკიანის ქველმოქმედისა და ბიზნესმენის იმიჯმა განაპირობა. წარუკიანი, რომელსაც „დოდი გაგოს" („სულელი გაგო") სახელით იცნობენ, სომხეთის უმდიდრესი ადამიანია. მას როგორც ხელისუფლებასთან თანამშრომლობის, ისე ოპოზიციაში ყოფნის გამოცდილება აქვს. წარუკიანმა 2015 წელს, ხელისუფლების ზეწოლით, აქტიური პოლიტიკა დატოვა, თუმცა ამის შემდეგ სხვადასხვა ღონისძიებაზე ხშირად ჩნდებოდა სერჟ სარქისიანის გვერდით. „წარუკიანის საარჩევნო ბლოკი" შესაძლოა ახალ პარლამენტში წარდგეს, როგორც ოპოზიციური პარტია ან გარკვეულ ეტაპზე მთავრობის ფორმირებაშიც მიიღოს მონაწილეობა. თუმცა არსებულ ვითარებაში მმართველ პარტიას მთავრობის ჩამოყალიბება წარუკიანის მხარდაჭერის გარეშეც შეუძლია. საარჩევნო ბლოკი „გასასვლელი" ახალ პარლამენტში საარჩევნო ბლოკი „გასასვლელი" ოპოზიციური პოლიტიკური ჯგუფი იქნება. საარჩევნო ბლოკი ძირითადად სამ პარტიაში („გაბრწყინებული სომხეთი", „სამოქალაქო შეთანხმება", რესპუბლიკა) შემავალი დეპუტატებისგან შედგება. საარჩევნო ბლოკის წარმატება მისი ლიდერების ქარიზმამ განაპირობა. ისინი დიდი ხანია პოლიტიკურ საქმიანობას ეწევიან და მათი სახელი არ არის დისკრედიტირებული. „სამოქალაქო შეთანხმების" ლიდერია ყოფილი ჟურნალისტი ნიკოლ ფაშინიანი, „გაბრწყინებულ სომხეთს" ედმონ მარუკიანი ხელმძღვანელობს, რესპუბლიკის ლიდერი კი არამ სარქისიანია, რომელიც 2009-2000 წლებში სომხეთის პრემიერ-მინისტრი იყო. საარჩევნო ბლოკი პოპულარულია ახალგაზრდა თაობაში, რომელიც ხელისუფლების პოლიტიკით უკმაყოფილოა. საარჩევნო ბლოკი ერთადერთი პოლიტიკური ჯგუფია, რომელიც ევრაზიის ეკონომიკურ კავშირში სომხეთის წევრობას ეწინააღმდეგება და ევროკავშირთან დაახლოებას უჭერს მხარს. სომხეთის რევოლუციური ფედერაცია „დაშნაკცუტიუნი" „დაშნაკცუტიუნს" თავისი ერთგული ამომრჩეველი ჰყავს, რაც უძველესი ისტორიის მქონე პარტიას საარჩევნო ბარიერის გადალახვის შესაძლებლობას ყოველთვის აძლევს. პარტია სხვადასხვა ეტაპზე იყო როგორც ოპოზიციური ძალა, ასევე სამთავრობო კოალიციის წევრი. თუმცა, მთავრობაში ყოფნის პერიოდშიც პარტია გარკვეულ საკითხებზე, განსაკუთრებით თურქეთთან დაახლოების მცდელობის გამო, სარქისიანის ხელისუფლებას აკრიტიკებდა. 2016 წლიდან კარენ კარაპეტიანის მთავრობაში პარტია სამი მინისტრით იყო წარმოდგენილი. აქედან გამომდინარე, დიდია ალბათობა, რომ „დაშნაკცუტიუნი" ახალი კოალიციური მთავრობის წევრი გახდეს. არჩევნების შემდეგ მმართველი პარტიის სპიკერმა და პარლამენტის ვიცე-სპიკერმა ედუარდ შარმაზანოვმა განაცხადა, რომ რესპუბლიკური პარტია მზად არის ითანამშრომლოს „დაშნაკცუტიუნთან". დამარცხებულები საარჩევნო ბარიერი ვერ გადალახა 5-მა საარჩევნო სუბიექტმა, შედეგად სომხეთის პარლამენტის მიღმა აღმოჩნდა ბევრი ცნობილი პოლიტიკური ფიგურა, მათ შორის ეროვნული უშიშროების საბჭოს ყოფილი თავმჯდომარე არტურ ბაღდასარიანი, რომლის „სომხური აღორძინების პარტია" მეხუთე ადგილზე გავიდა. პარლამენტს გარეთ დარჩა სომხეთის პირველი პრეზიდენტი ლევონ ტერ-პეტროსიანი და მისი საარჩევნო ბლოკიც. სერიოზული წარუმატებლობა განიცადა საარჩევნო ბლოკმა „ოჰანიან-რაფი-ოსკანიანმა". საარჩევნო ბლოკის ლიდერები თავდაცვის ყოფილი მინისტრი სეირან ოჰანიანი და ყოფილი საგარეო საქმეთა მინისტრები - ვარდან ოსკანიანი და რაფი ოვანესიანი არიან. მათ წინააღმდეგ ხელისუფლებამ წინასაარჩევნო პერიოდში განსაკუთრებული ბრძოლა გააჩაღა. არჩევნებამდე ცოტა ხნით ადრე მათი მხარდამჭერი, მთიანი ყარაბაღის თავდაცვის ძალების ყოფილი მეთაური სამველ ბაბაიანი დააპატიმრეს. ბაბაიანს ბრალად ედება საქართველოდან სომხეთში საზენიტო-სარაკეტო სისტემა „იგლას" შეტანა. ვინ იქნება ახალ მთავრობაში არჩევნების შედეგების მიხედვით, მმართველმა პარტიამ ე.წ. „სტაბილური უმრავლესობა" მოიპოვა, რაც რესპუბლიკურ პარტიას მთავრობის დამოუკიდებლად ჩამოყალიბების საშუალებას აძლევს. საარჩევნო ხმების გადანაწილება გამორიცხავს კოალიციური მთავრობის შექმნის აუცილებლობას, თუმცა, წარსული გამოცდილებიდან გამომდინარე, მმართველმა პარტიამ შესაძლოა კვლავაც გააგრძელოს თანამშრომლობა ამჟამინდელ კოალიციურ პარტნიორთან - „დაშნაკცუტიუნთან". 11 აპრილს მმართველ პარტიასთან კოალიციური მთავრობის შექმნის შესახებ მოლაპარაკებების არსებობა დაადასტურა „დაშნაკცუტიუნმაც". პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას დიდი ალბათობით შეინარჩუნებს მოქმედი პრემიერ-მინისტრი კარენ კარაპეტიანი. მმართველი პარტია არჩევნებამდე, გამარჯვების შემთხვევაში, მისი პრემიერ-მინისტრად დანიშვნის პირობას დებდა. კარაპეტიანი, სავარაუდოდ, მინიმუმ, 2018 წლის აპრილამდე შეინარჩუნებს ადგილს, როდესაც სარქისიანის საპრეზიდენტო ვადა ამოიწურება. რა შეიცვლება არჩევნების შემდეგ საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი ცვლილებები მოხდება, თუმცა ეს შესამჩნევი 2018 წლის აპრილიდან გახდება. 2015 წლის 6 დეკემბრის რეფერენდუმის საფუძველზე განხორციელებული ცვლილებების შედეგად, 2018 წლის აპრილიდან პრეზიდენტის ძალაუფლება შესუსტდება და ქვეყანა მართვის საპარლამენტო მოდელზე გადავა. ქვეყნის მართვის საპარლამენტო მოდელზე გადასვლის ერთ-ერთ მთავარ მიზეზად სერჟ სარქისიანის მეორე და უკანასკნელი საპრეზიდენტო ვადის დასრულება მიიჩნევა. სარქისიანი, რომელიც ქვეყნის ყველაზე გავლენიანი პოლიტიკოსია, როგორც ჩანს, არ აპირებს პენსიაზე გასვლას და ძალაუფლების შენარჩუნებისათვის შესაბამის ლეგიტიმაციას იქმნის. გამომდინარე იქიდან, რომ სარქისიანს აღარ შეუძლია მესამე საპრეზიდენტო ვადით არჩევა და ამ მხრივ ცვლილებების გატარებაზეც უარი თქვა, ქვეყნის საპარლამენტო მართვის მოდელზე გადასვლა სარქისიანისთვის პოლიტიკაში დარჩენის ყველაზე ლეგიტიმური გზაა. სარქისიანს სრული ერთი წელი აქვს, რომ მისი მომავალი პოლიტიკური კარიერა დაგეგმოს. თუ ის პოლიტიკაში დარჩენას გადაწყვეტს, მას შეუძლია საპრეზიდენტო ვადის გასვლის შემდეგ პრემიერ-მინისტრის პოსტი დაიკავოს და პრეზიდენტად მასთან დაახლოებული პირის არჩევას შეუწყოს ხელი ან არის მეორე ვარიანტიც, შეინარჩუნოს პარტიის თავმჯდომარის გავლენიანი ადგილი და ასე გააგრძელოს პოლიტიკურ პროცესებზე გავლენის მოხდენა. რა შეიცვლება რუსეთისთვის სომხეთის პოლიტიკურ სპექტრში არ არიან ძალები, რომლებიც ანტირუსული განწყობებით გამოირჩევიან. სომხეთის წინაშე არსებული უსაფრთხოების რისკებიდან გამომდინარე ქვეყნის პოლიტიკური ელიტა რუსეთთან სტრატეგიული თანამშრომლობის განვითარების აუცილებლობას აღიარებს. ამ მხრივ, სამთავრობო და ოპოზიციური პარტიების პოზიცია მსგავსია. ერთადერთი პარტია, რომელიც ევროკავშირთან ურთიერთობის გაღრმავების მომხრეა და სომხეთის ევრაზიის ეკონომიკურ კავშირში გაწევრიანების გადახედვას მოითხოვს, საარჩევნო ბლოკი „გასასვლელია", რომლის სადეპუტატო მანდატების რაოდენობა საგარეო პოლიტიკური ვექტორის შეცვლაზე გავლენას ვერ მოახდენს. Thu, 13 Apr 2017 0:00:00 GMT მრგვალი მაგიდა: „სავაჭრო დერეფნების ხელშეკრულება- შესაძლებლობები და გამოწვევები” http://gfsis.org/ge/events/view/696 2017 წლის 13 აპრილს საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდში გაიმართა დისკუსია/მრგვალი მაგიდა თემაზე: „სავაჭრო დერეფნები აფხაზეთსა და ე.წ. სამხრეთ ოსეთზე: შესაძლებლობები და გამოწვევები". დისკუსიაზე მოხსენებით გამოვიდა შემოსავლების სამსახურის საერთაშორისო ურთიერთობათა დეპარტამენტის ხელმძღვანელი სამსონ ურიდია, ხოლო დისკუსანტებს შორის იყვნენ საქართველოს პრემიერ-მინისტრის სპეციალური წარმომადგენელი რუსეთთან ურთიერთობების საკითხებში ზურაბ აბაშიძე და პარლამენტის ვიცე-სპიკერი და პარტია ევროპული საქართველოს ერთ-ერთი ლიდერი სერგი კაპანაძე. დისკუსიას ხელმძღვანელობდა რონდელის ფონდის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი შოთა უტიაშვილი. მომხსენებლებმა ისაუბრეს „სატრანსპორტო კორიდორების შეთანხმების" მნიშვნელობის, შინაარსობრივი და ტექნიკური მხარეების შესახებ, ასევე, თუ როგორ მიმდინარეობს შეთანხმებასთან დაკავშირებით მხარეებს შორის მუშაობის პროცესი. ღონისძიებას ესწრებოდნენ სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციების, აკადემიური წრის წარმომადგენლები და სტუდენტები. Thu, 13 Apr 2017 0:00:00 GMT საქართველოს დღევანდელი საგარეო პოლიტიკა - რამდენად ეფექტურად უმკლავდება იგი არსებულ გამოწვევებს? http://gfsis.org/ge/events/view/692 ავტორი: ვალერი ჩეჩელაშვილი, რონდელის ფონდის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი 2017 წლის 8 იანვარს ერთ-ერთ ბოლო სატელევიზიო ინტერვიუში პრეზიდენტმა ბ. ობამამ, აშშ - სადაზვერვო ინსტიტუტების (ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო - CIA, გამოძიების ფედერალური ბიურო - FBI, და ეროვნული უსაფრთხოების სააგენტო - NSA) ზიარი მოხსენების „რუსეთის მოქმედებებისა და განზრახვების შეფასება აშშ-ის ბოლო არჩევნებში" კომენტარში ხაზგასმით აღნიშნა: „ერთ-ერთი მიზეზი, თუ რატომ გავეცი აღნიშნული ანგარიშის მომზადების ბრძანება, იყო არა უბრალოდ გადაფასება, თუ რა მოხდა ბოლო რამდენიმე თვის განმავლობაში, არამედ საკუთარი აღქმის გამყარება, რომ ეს არის ის, რასაც პუტინი უკვე საკმაოდ დიდი ხანია აკეთებს ევროპაში, თავდაპირველად - ყოფილ სატელიტ ქვეყნებში, სადაც დიდი რუსულენოვანი მოსახლეობაა, და ნელ-ნელა უკვე - დასავლურ დემოკრატიებში..." ეს რეალობის აღიარება და გამოფხიზლებაა, მაგრამ იგი მხოლოდ პრობლემის ზედა ნაწილს ასახავს, იმას, რაც ხილულია. მთავარი კი ის გარემოებაა, რომ რუსეთი, პრინციპში, თავისი ბუნებიდან და სახელმწიფო ფილოსოფიიდან გამომდინარე, ამოვარდნილია მსოფლიო პოლიტიკის მეინსტრიმიდან, უფრო სწორად კი - ეწინააღმდეგება მას. ეს კარგად ჩანს აღნიშნული მოხსენების მთავარ დასკვნაში. გამოდის, რომ ის, რის ახსნასაც ქართული დიპლომატია ცდილობდა დასავლეთისათვის განვლილი წლების მანძილზე, ჩვენს პარტნიორებს, ყოველ შემთხვევაში აშშ-ში, უკვე კარგად ესმით. მთავარი აზრი კი შემდეგია: რუსეთის დაპყრობითი პოლიტიკა მეზობლების მიმართ არ წარმოადგენს გამონაკლისს და არის მისი ზოგადი პოლიტიკური ბუნების ექსტრემალური გამოვლინება მოცემულ დროსა და სივრცეში. ამასთან, საერთაშორისო სამართლის ნორმები და პრინციპები, ასახული მრავალმხრივ თუ ორმხრივ დოკუმენტებში, რუსეთს ძალიან ადვილად აქვს უგულებელყოფილი. ამის ბევრი მაგალითი არსებობს, მაგალითად, რუსეთის სახელმწიფო სათათბიროს მიერ რატიფიცირებული დოკუმენტები, რომლებიც ყოველგვარი დენონსირების გარეშე მოისროლეს ნაგვის ყუთში. 2008 წელი - საქართველო, 2014 წელი - უკრაინა - ვისი ჯერია შემდეგ? ეს კითხვა აქტუალური ხდება არა მხოლოდ რუსეთის უშუალო სამეზობლოსათვის. შექმნილ ვითარებაში ისახება საქართველოს დიპლომატიის მთავარი გამოწვევა, რომლის პასუხად, პრინციპში, სამი მიდგომა არსებობს: ვაწარმოოთ პოლიტიკა რუსეთის ქოლგის ქვეშ, ძირითადი დასავლური პოლიტიკური მეინსტრიმის საწინააღმდეგოდ (მაგალითი: სომხეთი, გარკვეული დაშვებებით); გავხდეთ ძირითადი პოლიტიკური მეინსტრიმის ორგანული ნაწილი და გავატაროთ პრინციპული პოლიტიკა რუსეთის მიმართ, რაც ჩვენგან გარკვეულ ფასს მოითხოვს, მაგალითად, რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებთან შეერთებას (მაგალითი: უკრაინა, გარკვეული დაშვებებით); შუალედური საგარეო პოლიტიკური ხაზი, რომელსაც შეიძლება ვუწოდოთ „არც მწვადი დაიწვას და არც შამფური", როდესაც დასავლეთთან დაახლოების ვექტორი ეთავსება რუსეთთან კონსტრუქციული თანამშრომლობის აწყობის მცდელობას. დღეს ჩვენ მივყვებით საგარეო-პოლიტიკური კურსის მესამე ვარიანტს. 2012 წელს, საპარლამენტო არჩევნებში „ქართული ოცნების" გამარჯვების შემდეგ, ეს ნამდვილად წარმოადგენდა რაციონალურ მიდგომას, მაგრამ დღეს, თითქმის ხუთი წლის გადასახედიდან, უკვე შეიძლება დასკვნების გამოტანა და გაკვეთილის მიღებაც. აქ ყურადღებას შევაჩერებთ მხოლოდ ორ კონკრეტულ შედეგზე: პირველი - როდესაც დასავლეთის ლიდერები ლაპარაკობენ რუსეთის წინააღმდეგ დაწესებულ სანქციებზე, ჩანს მხოლოდ უკრაინის კონტექსტი. ანუ თუ წარმოვიდგენთ ფანტასტიკურ სიტუაციას, რომ რუსეთმა შეწყვიტა საომარი მოქმედებები უკრაინის ლუგანსკის და დონეცკის ოლქებში და დაუბრუნა ყირიმი უკრაინას, იგი ხდება საერთაშორისო თანამეგობრობის სრულფასოვანი წევრი ოკუპირებულ აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონთან ერთად. სანქციებს რუსეთს არავინ დაუწესებს, მით უმეტეს, რომ ჩვენ თვითონ არ ვართ ამ სანქციების თანამონაწილე. მეორე მხრივ, რა შედეგებს მივაღწიეთ ჩვენი ახალი პოლიტიკით რუსეთთან ურთიერთობების კუთხით? შემცირდა დაძაბულობა ორმხრივ ურთიერთობებში, გაიზარდა ჩვენი ღვინისა და მინერალური წყლის ექსპორტი, მაგრამ ასევე გაიზარდა რუსეთიდან იმპორტი (უარყოფითმა სალდომ 2016 წელს შეადგინა $468.7 მილიონი ($674.9 – $206.2), შედარებით 2012 წლის $430 მილიონთან ($476.8 - $46.8), ანუ გაიზარდა $38.7 მილიონით), რუსეთი დაბრუნდა ჩვენი უმსხვილისი სავაჭრო პარტნიორების სამეულში. არის თუ არა ეს კარგი არსებული ორმხრივი პოლიტიკური პრობლემების ფონზე? - რთული კითხვაა, რომლის მარტივი პასუხი არ არსებობს. რაც შეეხება რუსეთის საქართველოსთან დამოკიდებულებას, იგი უკანასკნელ წლებში არ შეცვლილა, ზოგ კომპონენტში გამძაფრდა კიდეც - მავთულხლართები გამყოფ ზოლზე, საქართველოს მოქალაქეების გატაცება, მკვლელობა, ქართული ენის შევიწროება, ქართული სკოლების დახურვა, ქართული ეკლესიების განადგურება და ა.შ. ამასთან, რუსეთის საგარეო-პოლიტიკური ორი კონცეფციის (2013 წლის 12 თებერვალი და 2016 წლის 30 ნოემბერი) შედარებისას ირკვევა, რომ დამოკიდებულება საქართველოს მიმართ არ შეცვლილა - ყველაფერი აბსოლუტურად იდენტურია. 2013 წლის 12 თებერვლისა (გვ. 20, პუნქტი 52) და 2016 წლის 30 ნოემბრის (გვ. 19, პუნქტი 59) დოკუმენტებში ვკითხულობთ იდენტურ ტექსტებს: Россия заинтересована в нормализации отношений с Грузией в тех сферах, в которых к этому готова грузинская сторона, при учете политических реалий, сложившихся в Закавказье (თარგმანი: რუსეთი დაინტერესებულია საქართველოსთან ურთიერთობების მოგვარებით იმ სფეროებში, სადაც ამისათვის მზადაა ქართული მხარე, ამიერკავკასიაში შექმნილი პოლიტიკური რეალიების გათვალისწინებით). პოლიტიკურად და გეოგრაფიულად არაკორექტულ ტერმინ „ამიერკავკასიას" ყურადღება არ მივაქციოთ - რუსეთის ოფიციალურ დოკუმენტებში საბჭოთა ტერმინოლოგიის დანერგვის მცდელობა არახალია. ერთადერთი განსხვავება ამ ორ დოკუმენტს შორის ისაა, რომ ახალ დოკუმენტში „ქართული მხარე" (Грузинская Сторона) დიდი ასოებით არის „დაჯილდოებული". რუსმა დიპლომატებმა არც იმითი შეიწუხეს თავი, რომ აღენიშნათ ახალი, აბაშიძე-კარასინის თანამშრომლობის ფორმატი, და მისი მეშვეობით მიღწეული წინსვლა ეკონომიკისა და კულტურის სფეროებში; არც არავითარი ახალი გზავნილი საქართველოს მიერ განხორციელებული ახალი საგარეო-პოლიტიკური მიდგომების ფონზე - საერთოდ არაფერი. ეს თავისთავად გზავნილია - რუსეთისათვის საქართველოს მიერ გადადგმული ნაბიჯები რუსეთთან თანამშრომლობის მიმართულებით ღირებული არ არის. უკვე ნათელია, რომ პრინციპული დათმობების გარეშე დღევანდელ რუსეთთან ურთიერთობებს ჩვენ ვერ მოვაწესრიგებთ. ამ დათმობების ფასია ან ტერიტორიულ მთლიანობაზე უარის თქმა, ან შეზღუდული სუვერენიტეტის პრინციპზე დათანხმება. ვერც ერთი მთავრობა ამას ვერ შეძლებს, თუნდაც ეყრდნობოდეს კონსტიტუციურ უმრავლესობას პარლამენტში. ეს კარგად ესმის რუსეთის ხელმძღვანელობას და თავის პოლიტიკასაც არა მხოლოდ საქართველოს, არამედ საერთოდ სამეზობლოს მიმართ ამ ფაქტორის გათვალისწინებით აყალიბებს. ფილოსოფია მარტივია: რაც უფრო რთული ვითარებაა მეზობლებთან, მით უფრო ადვილია რუსეთისათვის ამღვრეულ წყალში საკუთარი დღის წესრიგის შესრულება. ჩვენ ვერ შევძელით რუსეთის დარწმუნება იმ ელემენტარულ ჭეშმარიტებაში, რომ ევროპული და დემოკრატიული საქართველო არ წარმოადგენს მისთვის საფრთხეს. ალბათ ეს შეუძლებელიცაა, თორემ ხუთი წლის თანმიმდევრული ქმედებების შედეგად რამენაირ ძვრას მაინც დავინახავდით მის პოზიციაში. ჩვენ არ შეგვიძლია ძალით გავუკეთოთ რუსეთს სათვალე, რათა დაინახოს ობიექტური რეალობა, სამაგიეროთ შეგვიძლია გავაკეთოთ ის, რასაც საჭიროდ მივიჩნევთ. Mon, 10 Apr 2017 0:00:00 GMT სასწავლო პროგრამა ეროვნულ უსაფრთხოებასა და საჯარო პოლიტიკაში http://gfsis.org/ge/events/view/691 საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდი აცხადებს შერჩევას, პროფესიულ სასწავლო პროგრამაში - ეროვნული უსაფრთხოება და საჯარო პოლიტიკა - მონაწილეთა მისაღებად. პროგრამის მიზანია ეროვნული უსაფრთხოების საკითხებზე მომუშავე ანალიტიკოსების მომზადება ძალოვან სტრუქტურებში, დიპლომატიურ სამსახურში, არასამთავრობო სექტორსა თუ ბიზნესის სფეროში კარიერის გასაგრძელებლად. სასწავლო პროგრამა მონაწილეებს სთავაზობს ცოდნის გაღრმავებას ანალიტიკურ მეთოდებში, ეროვნული უსაფრთხოებისა და საჯარო პოლიტიკის საკითხებში და განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევს იმ უნარ-ჩვევების შეძენა-გაღრმავებას, რაც აუცილებელია ეროვნული უსაფრთხოების პოლიტიკის შემუშავების პროცესის წარმატებით წარმართვისთვის. პროგრამას ახორციელებს საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდი ამერიკის მთავრობის ფინანსური მხარდაჭერით. პროგრამა მოიცავს შემდეგ თემებს: საერთაშორისო და ეროვნული უსაფრთხოება, ევროპული ინტეგრაცია, სტრატეგიული კომუნიკაცია, საჯარო პოლიტიკა, ენერგო-უსაფრთხოება, ეკონომიკა და ფინანსები, თავდაცვის პოლიტიკა, პოსტსაბჭოთა სივრცე, რეგიონული კონფლიქტები; სულ დაახლოებით 200 აკადემიური საათი. სასწავლო კურსებს გაუძღვებიან ქართველი და ამერიკელი სპეციალისტები. სამუშაო ენა - ინგლისური და ქართული, მეცადინეობები გაიმართება საღამოს საათებში. პროგრამა დაიწყება 2017 წლის 8 მაისს და დასრულდება 2018 წლის აპრილში. მონაწილეობის მიღება შეუძლიათ: საშუალო რგოლის საჯარო მოხელეებსა და სამოქალაქო საზოგადოების წარმომადგენლებს. პროგრამაში შერჩევის კრიტერიუმები: უმაღლესი განათლება, ინგლისური ენის კარგი ცოდნა, შესაბამისი სამუშაო გამოცდილება, შესასწავლი სფეროების მიმართ მაღალი ინტერესი. შერჩევის პროცესი: პროგრამაში მონაწილეობის მსურველებმა უნდა გამოაგზავნონ: 1) სამოტივაციო წერილი, 2) სარეკომენდაციო წერილი და 3) CV ინგლისურ ენაზე შემდეგ ელექტრონულ მისამართზე: nationalsecurity@gfsis.org საბუთების მიღების ბოლო ვადა: 28 აპრილი, 2017, 18:00 სთ. შერჩეულ კანდიდატებს ჩაუტარდებათ გასაუბრება. დამატებითი ინფორმაციისთვის მიმართეთ პროგრამის კოორდინატორს, ქეთევან ემუხვარს, ტელ: 2 47 35 55 (სამსახური), kemukhvari@gfsis.org Thu, 6 Apr 2017 0:00:00 GMT საინფორმაციო სემინარები გურიასა და მთიან აჭარაში http://gfsis.org/ge/events/view/690 2017 წლის 4-5 აპრილს საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდის (რონდელის ფონდი) ორგანიზებითა და ხულოსა და ჩოხატაურის რესურსცენტრების მხარდაჭერით დაბა ხულოსა და სოფ. ზოტში გაიმრთა საინფორმაციო სემინარი ადგილობრივი საჯარო სკოლების უფროსკლასელებისთვის. შეხვედრებზე დამსწრე საზოგადოებას წინაშე წარსდგნენ რონდელის ფონდის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლები გიორგი ბადრიძე და შოთა უტიაშვილი. სემინარების მსვლელობისას გიორგი ბადრიძემ ისაუბრა ნატოს, მისი ისტორიის, განვითარებისა და გაფართოების შესახებ, ასევე მიმოიხილა ნატო-საქართველოს ურთიერთობები და თანამშრომლობის სამომავლო პერსპექტივები. შოთა უტიაშვილმა უფროსკლასელებს გააცნო საქართველოს წინაშე არსებული საფრთხეები და გამოწვევები. მან მოკლედ მიმოიხილა რეგიონში არსებული კონფლიქტები და იმსჯელა მათი გადაჭრის ალტერნატივებისა და დაპირისპირებულ მხარეებს შორის ნდობის აღდგენის გზების შესახებ. აღნიშნული ღონისძიებები ჩატარდა რონდელის ფონდში მიმდინარე პროექტის "საქართველოში მცხოვრები რელიგიური უმცირესობების ახალგაზრდა წარმომადგენლების ცნობიერების ამაღლება ევროატლანტიკური ინტეგრაციის საკითხებში" ფარგლებში, რომელიც მიზნად ისახავს ხულოსა და ზოტის ახალგაზრდებს მიაწოდოს საჭირო და ობიექტური ინფორმაცია ქვეყნის საგარეო პოლიტიკის პრიორიტეტებისა და ევროატლანტიკური კურსის შესახებ, წარმოაჩინოს დასავლეთთან ინტეგრაციის ეკონომიკური და სოციალური სიკეთე. პროექტს ახორციელებს რონდელის ფონდი ნატოს სამეკავშირეო ოფისის ფინანსური მხარდაჭერით. Tue, 4 Apr 2017 0:00:00 GMT საჯარო სემინარი „პოლიტეკონომიური საუბრები ვლადიმერ პაპავასთან“ http://gfsis.org/ge/events/view/688 2017 წლის 28 მარტს საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდში გაიმართა საჯარო სემინარი „პოლიტეკონომიური საუბრები ვლადიმერ პაპავასთან", რომლის თემა იყო „საქართველოს ეკონომიკა: ოპტიმისტური ხედვიდან პრიმიტივისტულ ნაბიჯამდე". სემინარს უძღვებოდა რონდელის ფონდის გამოყენებითი ეკონომიკის კვლევის ცენტრის დირექტორი, პროფესორი ვლადიმერ პაპავა. მან დამსწრე საზოგადოებას წარუდგინა პრეზენტაცია საქართველოს ამჟამინდელი ეკონომიკური ვითარების შესახებ. პროფესორმა მომოიხილა საქართველოს ევროკავშირთან ასოცირების შეთანხმება (ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი სავაჭრო სივრცის შესახებ შეთანხმება), საქართველოს სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების სტრატეგია - საქართველო 2020, იპოთეკური სესხების გალარების პროგრამა და სხვა საკითხები. მომხსენებელმა ასევე ხაზი გაუსვა საერთაშორისო-საფინანსო ინსტიტუტებისა და სამოქალაქო საზოგადოების ჩართულობის მნიშვნელობას საქართველოს ეკონომიკის განვითარების პროცესში. პრეზენტაციას ესწრებოდნენ სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციების, აკადემიური წრის წარმომადგენლები, ასევე ახალგაზრდა მკვლევრები და სტუდენტები. Tue, 28 Mar 2017 0:00:00 GMT დისკუსია თემაზე „ინფორმაციის, ახალი ამბებისა და მედიის მომავალი“ http://gfsis.org/ge/events/view/689 2017 წლის 28 მარტს საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდისა (რონდელის ფონდი) და საქართველოში აშშ-ის საელჩოს ერთობლივი ორგანიზებით გაიმართა დისკუსია თემაზე „ინფორმაციის, ახალი ამბებისა და მედიის მომავალი". დისკუსიის მთავარი მომხსენებელი იყო ვაშინგტონის საერთაშორისო დიპლომატიური აკადემიის აღმსრულებელი დირექტორი და "Financial Times"-ისა და "Washington Times"-ის ყოფილი კორესპონდენტი ნიკოლას კრალევი. მან ილაპარაკა, თუ როგორ აისახება სოციალური მედია, საინფორმაციო ტექნოლოგიები და ინოვაციები ახალი ამბების მოპოვების, მისი შინაარსის შექმნისა და ინფორმაციის გავრცელების მომავალზე. მომხსენებელმა იმსჯელა, თუ რა სახის გამოწვევების წინაშე აყენებს მცდარი ინფორმაცია ლეგიტიმურ მედიაორგანიზაციებსა და საზოგადოებას და თუ რა გავლენას ახდენს ეს უკანასკნელი ისეთ ჟურნალისტურ ღირებულებებზე, როგორიცაა ობიექტურობა, სანდოობა და ნდობა. დისკუსიას უძღვებოდა რონდელის ფონდის ევროპული კვლევების ცენტრის დირექტორი კახა გოგოლაშვილი. ღონისძიებას ესწრებოდნენ საექსპერტო წრის წარმომადგენლები, ყოფილი დიპლომატები და მკვლევრები. Tue, 28 Mar 2017 0:00:00 GMT პროფესორ ტერეზა საბონის-ჰელფის დისკუსია სატრანზიტო ქვეყნის მნიშვნელობის შესახებ http://gfsis.org/ge/events/view/687 2017 წლის 23 მარტს საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების კვლევის ფონდში (რონდელის ფონდი) გაიმართა დისკუსია სახელწოდებით „ვის სურს იყოს სატრანზიტო ქვეყანა? რეგიონის ენერგოტრანზიტში საქართველოს მზარდი როლის დადებითი და უარყოფითი მხარეები". დისკუსიას უძღვებოდა ომის ეროვნული კოლეჯის (ვაშინგტონი, აშშ) პროფესორი ტერეზა საბონის-ჰელფი. ღონისძიება გახსნა რონდელის ფონდის პრეზიდენტმა ეკატერინე მეტრეველმა, რომელმაც აუდიტორიას წარუდგინა მომხსენებელი. პროფესორმა ტერეზა საბონის-ჰელფმა წარმოადგინა პრეზენტაცია და იმსჯელა იმ დადებით და უარყოფით ასპექტებზე, რაც დამახასიათებელია ენერგომატარებლების სატრანზიტო ქვეყნისთვის, მიმოიხილა რეგიონის ქვეყნებთან საქართველოს ენერგეტიკული თანამშრომლობის შესაძლებლობები, ენერგოუსაფრთხოების თვალსაზრისით საქართველოს ამჟამინდელი პოლიტიკა. პროფესორმა ასევე ისაუბრა აზერბაიჯანის როლის მნიშვნელობაზე საქართველოს ენერგოპოლიტიკაში. შეხვედრის ბოლოს გაიამართა საინტერესო დისკუსია მომხსენებელსა და აუდიტორიას შორის. ღონისძიებას ესწრებოდნენ სამოქალაქო საზოგადოების, აკადემიური წრეების, სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციებისა და დიპლომატიური კორპუსის წარმომადგენლები. იხილეთ დისკუსიის ამსახველი ვიდეო. Fri, 24 Mar 2017 0:00:00 GMT